Best-Thailand

ขับรถเที่ยวลงใต้ทางไกล แบ่งช่วงและแวะพักระหว่างทางอย่างไรไม่ให้เหนื่อยเกินไป

ขับรถเที่ยวลงใต้ทางไกล แบ่งช่วงและแวะพักระหว่างทางอย่างไรไม่ให้เหนื่อยเกินไป
ที่มา: Wikimedia Commons

การขับรถลงใต้รวดเดียวก็เหมือนการทำงานทั้งวันโดยไม่ลุกจากโต๊ะเลยสักครั้ง ช่วงแรกรู้สึกว่างานเดินเร็ว แต่พอถึงบ่ายสมองเริ่มตื้อ ทำอะไรก็ช้าลงและพลาดง่ายขึ้น คนที่ทำงานได้ดีทั้งวันมักเป็นคนที่ลุกไปเดินยืดเส้นเป็นระยะ การขับรถทางไกลก็ทำงานแบบเดียวกัน

ทริปตัวอย่าง: ขับลงใต้ครั้งแรก

ลองดูเรื่องสมมติของนักเดินทางคนหนึ่ง ขอเรียกว่า “พี่เอ” ซึ่งไม่ใช่บุคคลจริง แต่รวบรวมจากสิ่งที่คนขับรถลงใต้ครั้งแรกเจอกันบ่อย

พี่เอตั้งใจจะขับจากกรุงเทพฯ ไปทะเลฝั่งอันดามันให้ถึงภายในวันเดียว คืนก่อนออกเดินทางยังนั่งทำงานจนดึก ตั้งใจว่าจะออกตีสี่เพื่อเลี่ยงรถติด ช่วงเช้าทุกอย่างราบรื่น ถนนโล่ง แวะเติมน้ำมันหนึ่งครั้งแล้วขับต่อเลยเพราะรู้สึกยังไหว

ประมาณช่วงสายๆ เริ่มหาวบ่อย เปิดแอร์เย็นจัดและเปิดเพลงดังเพื่อแก้ง่วง แต่พอถึงช่วงบ่ายหลังกินข้าวมื้อหนัก อาการหนักขึ้นจนรู้สึกว่าตัวเองวูบไปเสี้ยววินาที รถส่ายเข้าไหล่ทางเล็กน้อย โชคดีที่ไม่มีรถคันอื่นอยู่ใกล้ พี่เอตกใจจนต้องจอดที่ปั๊มถัดไปแล้วนอนพักในรถ

หลังจากนั้นพี่เอเปลี่ยนแผน แวะค้างคืนกลางทาง เช้าวันต่อมาแวะเดินเล่นริมทะเล ไหว้ศาลริมอ่าว กินข้าวเช้าช้าๆ แล้วค่อยขับต่อ ปรากฏว่าวันที่สองกลับเป็นช่วงที่สนุกที่สุดของทริป

ถอดบทเรียนจากทริปของพี่เอ

นอนให้พอสำคัญกว่าออกเช้า การออกเดินทางเช้ามืดช่วยเลี่ยงรถติดได้จริง แต่ถ้าแลกกับการนอนน้อย ความง่วงจะตามมาเก็บดอกเบี้ยตอนสายถึงบ่าย ควรเข้านอนเร็วกว่าปกติคืนก่อนเดินทาง หรือเลื่อนเวลาออกให้สายขึ้นหน่อยแต่ร่างกายพร้อม

แบ่งขับเป็นช่วงๆ และจอดพักก่อนเหนื่อย อย่ารอให้ง่วงจนทนไม่ไหวแล้วค่อยจอด ให้ตั้งใจแวะพักเป็นช่วงๆ ลงจากรถ ยืดตัว ดื่มน้ำ ล้างหน้า ถ้ามีคนขับสลับได้ก็ผลัดกันตั้งแต่ยังไม่ล้า

ง่วงแล้วต้องจอด สัญญาณอย่างหาวต่อเนื่อง ตาปรือ จำไม่ได้ว่าเพิ่งขับผ่านอะไรมา หรือรถเริ่มส่ายออกนอกเลน แปลว่าต้องหาที่จอดปลอดภัยทันที แอร์เย็นหรือเพลงดังช่วยได้แค่ชั่วคราว การงีบสั้นๆ ในที่จอดที่ปลอดภัยได้ผลกว่ามาก

มื้อกลางวันเบาๆ อาหารมื้อหนักทำให้ง่วงตอนบ่าย กินพอดีๆ แล้วพกของว่างกับน้ำไว้ในรถจะช่วยได้กว่า

เปลี่ยนทริปเป็นสองวัน การแวะค้างกลางทางทำให้การเดินทางกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเที่ยว ไม่ใช่แค่ช่วงทนนั่ง ชุมพรเป็นเหมือนประตูสู่ภาคใต้และเป็นจุดแวะที่หลายคนเลือก ทั้งพักค้างคืนและแวะไหว้ศาลกรมหลวงชุมพรริมอ่าวที่คนขับผ่านมักแวะสักการะ ก่อนขับต่อ

เตรียมก่อนล้อหมุน

ความเหนื่อยไม่ได้มาจากคนขับอย่างเดียว รถที่ไม่พร้อมก็ทำให้เครียดได้ตลอดทาง ทั้งยางที่ลมไม่พอ ไฟเตือนที่ขึ้นกลางทาง หรือแอร์ที่ไม่เย็น ก่อนออกทริปควรไล่ตรวจสภาพรถด้วยตัวเองและรู้ว่าจุดไหนควรให้ช่างดู ล่วงหน้าหลายวัน ไม่ใช่คืนก่อนเดินทาง

ถ้าปลายทางมีช่วงขึ้นเขาหรือถนนคดเคี้ยว เช่นบางเส้นทางในภาคใต้ที่ตัดผ่านเทือกเขา ควรทบทวนเทคนิคใช้เกียร์ต่ำและเบรกบนทางชัน ไว้ด้วย เพราะช่วงท้ายวันที่ร่างกายล้าแล้วเป็นช่วงที่ทางแบบนี้อันตรายที่สุด

สำหรับใครที่ยังไม่มั่นใจกับการขับไกลมากๆ ลองเริ่มจากทริปสั้นกว่าก่อนก็ได้ หรือสลับไปใช้รถไฟสำหรับบางเส้นทาง แบบเดียวกับคนที่นั่งรถไฟไปเที่ยวเมืองเก่าแล้วกลับภายในวัน ซึ่งได้เที่ยวโดยไม่ต้องจับพวงมาลัยเลย

ทริปขับรถครั้งหน้า ลองเพิ่มของเล็กๆ ลงในแผนแค่สองอย่าง คือปักหมุดจุดแวะพักไว้ในแผนที่ล่วงหน้าเป็นช่วงๆ และวางขวดน้ำกับของว่างไว้ในจุดที่หยิบได้ง่าย สองอย่างนี้ใช้เวลาเตรียมไม่กี่นาที แต่ช่วยให้คุณถึงปลายทางพร้อมเที่ยว ไม่ใช่พร้อมสลบ